In het dagelijks leven wordt er door jong en oud wel eens over vroeger gepraat. Hoe het was op de lagere scholen en het middelbaar onderwijs. De buurt waarin men is opgegroeid of heeft gewoond. Het eerste vakantiebaantje of werkkring. Verhalen over vriendschappen, vakanties, enzovoorts. Emotionele momenten, herinneringen. Bij jongeren worden deze verhalen ongestoord aangehoord. Voor ouderen kan dat anders liggen. Tot nog niet zo heel lang geleden werd het ophalen van herinneringen door ouderen als teken van vergeetachtigheid gezien.

Alweer datzelfde verhaal, al zo vaak verteld en gehoord. Inmiddels is deze gedachte achterhaald.

Op afdeling Korenbloem (verpleeghuis de Stelle) wordt zorg en begeleiding gegeven aan doorgaans dementerende bewoners. Op deze afdeling is men gestart met het project Reminiscentie.

Klik voor een vergroting

Reminiscentie is methode om onder begeleiding, op een gerichte wijze, op vraag en behoefte van de bewoner, herinneringen op te halen en deze in het heden te plaatsen. Gebleken is dat dit een positieve een bijdrage levert aan het gevoel van welzijn van de bewoner: het vergroot de eigenwaarde en stimuleert de sociale contacten in de leefomgeving en met anderen. Ook stelt het de omgeving in staat de bewoner te zien op een manier die recht doet aan de belevingswereld. Om reminiscentie als zodanig toe te kunnen passen is het wel van belang dat het lange termijn geheugen van de bewoner nog redelijk aanwezig is.

Klik voor een vergroting

Herinneringen worden veelal opgeroepen door het aanbieden van beelden, materialen, geluiden (muziek) en geuren. Vanuit herinneringen kan er een dialoog ontstaan. Afdeling Korenbloem heeft daarom een kamer ingericht die te vergelijken is met "grootmoederstijd". Meubels van vroeger, een oude kachel, theetafeltje, een oude radio en de boerendeur maken het compleet. Er is bij de inrichting dankbaar gebruik gemaakt van spullen die belangeloos door bewoners van de Stelle, familieleden, medewerkers en bezoekers, ter beschikking zijn gesteld.

Het is de moeite waard geworden. De kamer is niet groot, maar ademt sfeer en rust uit en heeft nu al effect. Bij het passeren van de geopende kamer staan de bewoners stil, kijken en blijven kijken.

De kamer wordt intensief gebruikt met en door de bewoners voor gesprekken in het kader van reminiscentie, muziek, een kopje koffie of gewoon even rust.